W 819 r. Ljudevit Posawski wzniecił powstanie przeciwko Frankom, do którego przyłączyli się również Karantanie oraz Kraincy. Powstanie zostało brutalnie stłumione, a jako karę cesarz rzymski i król Franków, Ludwik I Pobożny, nakazał usunięcie rodzimych książąt słowiańskich i osadzenie frankijskich komesów u władzy utworzonych komitatów.
W 976 r. komitaty i marchie, odcięte od Księstwa Bawarskiego, utworzyły w jego ramach Księstwo Wielkiej Karyntii, które było jednym z okręgów administracyjnych, aniżeli niezależnym państwem.
Mimo wczesnej utraty niepodległości, dość długo, bo aż do późnego średniowiecza, utrzymały się na tych ziemiach słowiańskie instytucje państwowe, a także kultura kosezów, zepchniętych pod panowaniem Niemieckim do poziomu wolnych chłopów.
Nowożytność W XVIII w. pojawiły się pierwsze manufaktury. W XVIII w. doszło do ożywienia gospodarczego. Duża część Słowenii stała się prowincją iliryjską podczas zajęcia ziem przez Napoleona Bonaparte. Po objęciu rządów przez Marię Teresę rozpoczął się okres absolutyzmu kontynuowany potem przez jej syna Józefa II. Wprowadzone zostały reformy, które spowodowały ożywienie gospodarki kraju.