Na jej nurcie umieszczone zostały m.in. młyny: w okolicy połączenia naturalnego koryta Oławy z Czarną Oławą, które znajdowało się nieopodal dzisiejszego placu Dominikańskiego, przy skrzyżowaniu ulicy Janickiego i al. Słowackiego powstał Młyn Kacerski (), w okolicy dzisiejszego skrzyżowania ul. Krupniczej i trasy W-Z (dzisiejszy plac Bohaterów Getta), znajdował się od 1297 do 1813 roku młyn, zwany Młynem Siedmiu Kół (). Młyn ten dał początek nazwie drodze auf dem Graben bei den sieben Raden („nad fosą przy siedmiu kołach”), biegnącej wzdłuż środkowego odcinka Czarnej Oławy od jej zewnętrznej (południowej i południowo-zachodniej strony). Północno-zachodni odcinek tej drogi później został przemianowany na Goldene Rade Gasse (zaułek Złote Koło).
Końcowy odcinek Czarnej Oławy, bezpośrednio przed jej ujściem do Odry, wykorzystywany był przez rzemieślników – białoskórników, którzy garbowali skóry na leżących tuż nad wodą pomostach, bezpośrednio przylegających do ich niewielkich domów i warsztatów w wąskim pasie między murami miejskimi a fosą.