Business Identifier Code (dawniej Bank Identifier Code), BIC – międzynarodowy unikatowy kod identyfikujący banki i inne instytucje, SWIFT Directories fact-sheet, 2010-09-27., pozwalający usprawniać i automatyzować transakcje finansowe. Format kodu jest zgodny z normą ISO 9362. Przydziałem kodów BIC instytucjom i ich jednostkom organizacyjnym zajmuje się organizacja SWIFT.
Struktura kodu BIC BIC zawiera 8 lub 11 znaków alfanumerycznych, BIC and IBAN format registration., na które składają się: identyfikator instytucji (4 znaki) kod kraju według normy ISO 3166-1 (2 znaki) kod lokalizacji (2 znaki), z zastrzeżeniem, że cyfra „0” na drugiej pozycji oznacza BIC testowy, nieużywany w rzeczywistym obrocie finansowym i telekomunikacyjnym cyfra „1” na drugiej pozycji oznacza instytucję (lub jej jednostkę organizacyjną) niepodłączoną do sieci SWIFTNet cyfra „2” na drugiej pozycji oznacza, że opłatę za odebranie komunikatu SWIFT ponosi adresat, w przeciwieństwie do typowej sytuacji, kiedy koszty telekomunikacyjne pokrywa nadawca komunikatu opcjonalny identyfikator oddziału danej instytucji (3 znaki), przy czym kod „XXX” oznacza centralę.