Jiří Gruntorád (ur. 21 września 1952 w Pradze) – bibliotekarz i archiwista, sygnatariusz Karty 77, wydawca i kolporter publikacji niezależnych, m.in. serii „Popelnice”.
Życiorys Był uczniem szkoły leśnej w Třebenicach pod Sedlčanami. W 1969 roku, został z niej usunięty za krytykowanie programów informacyjnych Telewizji Czechosłowackiej. Pracował jako drwal, konduktor w tramwaju, magazynier, robotnik niewykwalifikowany oraz murarz. w czasie kampanii przeciwko Karcie 77 zbliżył się do środowiska dysydenckiego. W 1978 roku poznał Václava Bendę, przepisywał czasopismo „Informace o Chartě 77” oraz inne publikacje samizdatowe, co nie uszło uwadze organów bezpieczeństwa. Podczas rewizji w mieszkaniu, skonfiskowano większą ilość zakazanych wydawnictw. Gruntorád został aresztowany, a 8 listopada 1979 roku w pokazowym procesie bez dowodów skazano go na 3 miesiące pozbawienia wolności po zarzutem przechowywania bez zezwolenia broni palnej. Po powrocie z więzienia w Pilźnie podpisał Deklarację Karty 77. Zajmował się przepisywaniem i dystrybucją samizdatu. W serii „Popelnice” wydawał między innymi książki Egona Bondego (właśc. Zbyňka Fišera), Bohumila Hrabala, Jaroslava Seiferta, a także debiutanckie utwory Vlastimila Třešňáka i |Jaroslava Hutki.