Po wyjściu z więzienia pomimo trzyletniego nadzoru ochronnego kontynuował wydawanie serii „Popelnice”. Podczas jego wyroku serię prowadził Oleg Hejnyš. Do końca 1989 roku ukazało się około 130 tytułów w tej serii, po 12–15 egzemplarzy przepisywanych na maszynie. Na jesieni 1988 roku uczestniczył w pracach *Inicjatywy Obrony Społecznej, Ruchu Swobód Obywatelskich oraz Komitetu Solidarności z Ivanem Polanskim. Pracował wówczas jako murarz, magazynier, a następnie do 1991 jako palacz.
W 1990 roku zwrócono mu skonfiskowane książki i czasopisma drugoobiegowe, a także archiwum *Komitetu Obrony Niesprawiedliwie Prześladowanych (VONS), Założył ze zwróconych zbiorów bibliotekę publikacji samizdatowych *Libri Prohibiti, Którą otworzył uroczyście w październiku 1990 roku. W latach 1991–1994 był sekretarzem VONS, w latach 1993–1999 był dokumentalistą Urzędu Badań i Dokumentacji Zbrodni Komunizmu przy Policji Republiki Czeskiej. Od 1999 roku jest kierownikiem biblioteki Libri Prohibiti, która gromadzi i opracowuje publikacje emigracyjne materiały archiwalne samizdat z Czechosłowacji i innych państw socjalistycznych z lat 1945–1989,
Publikacje Magorovy labutí písně (Łabędzie pieśni Magora)
Linki zewnętrzne Jiří Gruntorád na stronie ośrodka Karta 77
Kategoria:Czescy bibliotekarze Kategoria:Czechosłowaccy politycy Kategoria:Ludzie urodzeni w Pradze Kategoria:Urodzeni w 1952