Za swoją służbę od 27 lipca do 25 października „Card” wraz ze swoją grupą został uhonorowany Presidential Unit Citation.

„Card” rozpoczął swój trzeci patrol przeciwpodwodny 24 listopada, kierując się na północny Atlantyk. Wieczorem 23 grudnia grupa lotniskowca wpłynęła na obszar działania wilczego stada. „Card” miał 12 kontaktów w ciągu 5 godzin. USS „Schenck” (DD-159) zatopił U-645 na pozycji ; inny okręt eskorty USS „Leary” (DD-158) został zatopiony w kombinowanym ataku trzech okrętów podwodnych na pozycji . „Card” odpierał ataki przez całą noc, mając jako eskortę tylko niszczyciel USS „Decatur” (DD-341); w tym czasie „Schenck” ratował ocalałych z „Leary”. Grupa wróciła do Norfolk 2 stycznia 1944.

Od 18 marca do 17 maja „Card” operował jako transportowiec pomiędzy Norfolk a Casablanką, następnie przeszedł przegląd. 4 czerwca popłynął do Quonset Point, by przeprowadzić egzaminy kwalifikacyjne pilotów. Wrócił do Norfolk 21 czerwca, by służyć jako centrum grupy TG 22.10. Zespół opuścił Norfolk 25 czerwca. 5 lipca dwa okręty eskorty – USS „Thomas” (DE-102) i USS „Baker” (DE-190) – zatopiły U-233 na pozycji .