Później był rzecznikiem dyscyplinarnym przy Ministrze Nauki i Szkolnictwa Wyższego oraz członkiem Konwentu Rzeczników, organu opiniodawczego Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego.
Wypromował siedmioro doktorów prawa: Mariusza Nawrockiego (2013), Magdalenę Kowalewską-Łukuć (2014), Marcina Byczyka (2015), Konrada Burdziaka (2016), Paulinę Banaszak-Grzechowiak (2022), Kacpra Mincewicza (2024) oraz Marcina Galińskiego (2024); poza dr. Mincewiczem wszystkie te osoby pisały też pod jego kierunkiem prace magisterskie, a trzy spośród nich uzyskały stopień doktora habilitowanego.
Publikacje Autor ponad stu opracowań z zakresu teorii i dogmatyki prawa karnego, w tym książek: Struktura normy sankcjonowanej w prawie karnym. Zagadnienia ogólne, Poznań 2007; Prawo karne. Wykład części ogólnej, Warszawa 2012 (I wydanie), Warszawa 2013 (II wydanie), Warszawa 2015 (III wydanie), Warszawa 2019 (IV wydanie); Błąd co do okoliczności stanowiącej znamię czynu zabronionego w polskim prawie karnym (zagadnienia ogólne), Poznań 2013; Praktyka instytucji obrony koniecznej, Warszawa 2018 (współautor: Konrad Burdziak).