Typ V Admiralicji Z powodu doniesień wywiadowczych o planowanej przez Niemcy budowie nowych dużych niszczycieli, w czerwcu 1916 zdecydowano zamówić 26 dalszych okrętów typu V jako zwykłych niszczycieli, nie przewidzianych do roli liderów flotylli. Pierwsze okręty weszły do służby w sierpniu 1917, ostatnie w czerwcu 1918.
Od liderów różniły się głównie brakiem platformy dla kompasu między aparatami torpedowymi, ponadto nieco wzmocniono konstrukcję mostka. Sugerowano zamianę dwururowych aparatów torpedowych na trzyrurowe, lecz nie zdecydowano się na to na etapie budowy, w celu uniknięcia opóźnień konstrukcji. Otrzymały one jednak w tym celu odpowiednio wzmocnione pokłady i na początku lat 20. na ocalałych okrętach zamieniono oba dwururowe aparaty torpedowe na trzyrurowe, z wyjątkiem "Vimy", "Vanoc", "Velox", "Versatile" i "Vortigern", na których zamieniono tylko aparat dziobowy (miały one 5 wyrzutni).
Okręty "Vanquisher", "Vanoc", "Vehement" i "Venturous" otrzymały tory minowe do stawiania 60 min morskich, a "Velox", "Versatile", "Vesper", "Vimiera", "Vittoria" i "Vortigern" zmodyfikowano w ten sposób po zbudowaniu.