Związek Młodzieży Demokratycznej (ZMD) – polska organizacja młodzieżowa istniejąca w latach 1945–1948 oraz w III RP, afiliowana przy Stronnictwie Demokratycznym.
Historia Związek Młodzieży Demokratycznej został powołany 1 lipca 1945 na mocy uchwały Zarządu Głównego Stronnictwa Demokratycznego. Pierwszy zjazd organizacji odbył się w sierpniu 1945. ZMD nawiązywał do tradycji Sekcji Młodych w Klubach Demokratycznych i SD z okresu przedwojennego oraz Ruchu Młodej Demokracji z czasów II wojny światowej. Prowadził działalność wśród młodzieży szkolnej i akademickiej.
W 1946 znaczna część delegatów Zjadu Krajowego opowiedziała się za współpracą środowisk demokratycznych z opozycyjnym wówczas Polskim Stronnictwem Ludowym. To wydarzenie oraz widoczny udział ZMD w szczecińskiej manifestacji poparcia dla Stanisława Mikołajczyka, spowodowało natychmiastową reakcję PPR. Po przeprowadzeniu w wyniku tych wydarzeń wewnętrznej weryfikacji Związek Młodzieży Demokratycznej popierał już zmiany dokonane w Polsce po zakończeniu II wojny światowej. Po weryfikacji w 1948 zrzeszał ok. 12 tysięcy członków. ZMD w lipcu 1948 zjednoczył się z trzema innymi organizacjami młodzieżowymi (ZWM, ZMW RP Wici i OMTUR) i w tym samym roku na kongresie we Wrocławiu utworzyły one Związek Młodzieży Polskiej.