Toczeń rumieniowaty polekowy, toczeń polekowy (łac. lupus postmedicamentosus), zespół toczniopodobny, toczeń rumieniowaty indukowany lekami, DIL (od ang. drug-induced lupus) – zespół objawów klinicznych podobnych do objawów występujących w przebiegu tocznia układowego trzewnego, których wystąpienie zostało uwarunkowane przez stosowanie niektórych leków.
Cechą charakterystyczną tocznia polekowego jest pojawienie się przeciwciał przeciwko histonom (ponad 95% przypadków) i rzadziej przeciw ssDNA, brak zaburzeń hematologicznych, nerkowych oraz stopniowa poprawa po odstawieniu leku wywołującego objawy.
Leki wywołujące objawy tocznia polekowego Lekiem, który najczęściej wywołuje zespół toczniopodobny, jest prokainamid – objawy występują u jednej trzeciej osób stosujących lek ponad rok. Inne leki wywołujące objawy tocznia to: hydralazyna i dihydralazyna penicylamina izoniazyd metyldopa minocyklina diltiazem infliksymab, etanercept chloropromazyna interferon α
Leki prawdopodobnie wywołujące objawy tocznia polekowego amiodaron betablokery chinidyna hydrochlorotiazyd kaptopryl fenytoina tyreostatyki karbamazepina nitrofurantoina sulfasalazyna sulfonamidy terbinafina tiklopidyna