Polijodki, wielojodki – związki chemiczne typu soli zawierające aniony zbudowane z trzech lub więcej atomów jodu. Najczęściej spotykane są trójjodki (trijodki) o wzorze ogólnym (gdzie M to kation jednowartościowy), rzadsze są cztero- i pięciojodki (odpowiednio i ), a największym znanym anionem polijodkowym jest . Powstają w reakcji jodu z jodkami, np.:

Historia Pierwszym opisanym polijodkiem był trójjodek strychniny otrzymany w 1819 przez Pelletiera i Caventou, kilka lat po odkryciu jodu (1811). W 1830 polijodki wprowadzone zostały jako odtrutka na strychninę używaną wówczas w Paryżu do uśmiercania bezpańskich psów. W roku 1833 ustalona została struktura trójjodku amonu, .

Budowa i właściwości thumb|Budowa anionu trójjodkowego Polijodki mogą występować w bardzo zróżnicowanych strukturach przestrzennych, które dla większych jonów mogą przybierać formę łańcuchów prostych lub rozgałęzionych, a także trójwymiarowej sieci. Wolny anion trójjodkowy ma budowę liniową i równe długości wiązań, w związkach długość wiązań może jednak się różnić (parametry jonu ): związek (pm) (pm) kąt (°) 306,3 282,6177,9 305,1 283,3 178,11 303,8 284,2 178,00 311,4 279,7 178,55 Czterojodek jest także liniowy, natomiast pięciojodek ma kształt litery V, a siedmiojodek kształt piramidy.