Po powrocie na Białoruś w 1944 r. objął urząd sekretarza, następnie II sekretarza (23 sierpnia – 13 grudnia 1948) i I sekretarza Obwodowych Komitetów KP(b)B w Grodnie (13 grudnia 1948 – listopad 1951), Baranowiczach (sierpień 1953 – styczeń 1954) i Mołodecznie (styczeń 1954 – luty 1960), a później w Mińsku (luty 1960 – styczeń 1963). Od 30 października 1951 do sierpnia 1953 był zastępcą kierownika Wydziału Organów Partyjnych, Związkowych i Komsomolskich KC Komunistycznej Partii (bolszewików) Białorusi/Komunistycznej Partii Białorusi. Od 18 grudnia 1962 do 23 stycznia 1968 był sekretarzem KC KPB oraz (do grudnia 1965) wicepremierem Białoruskiej SRR.
22 stycznia 1968 objął stanowisko przewodniczącego Prezydium Rady Najwyższej Białoruskiej SRR – urząd sprawował do śmierci. Od 31 października 1961 do końca życia był członkiem KC KPZR. Odznaczony czterema Orderami Lenina i dwoma Orderami Czerwonego Sztandaru (8 października 1943 i 28 czerwca 1945).
Został pochowany na Cmentarzu Wschodnim w Mińsku.