Roman Załozieckyj (1906–1918). W 1917 roku wg sprawozdań w ciągu 25 lat działalności to Towarzystwo wystawiło blisko 4 mln polis, zebrało 41 mln koron składek oraz wypłaciło 21 mln koron odszkodowańIgnacy Biskupski, O ubezpieczeniach, Poznań 1925, s. 35.
Po pierwszej wojnie światowej, gdy Galicji Wschodnia weszła w skład państwa polskiego kontynuowano dotychczasową działalność. Firma pomyślnie rozwijała się także w latach dwudziestych i trzydziestych XX wieku pod przewodnictwem dyrektorów Stepana Fedaka i Jarosława Kotlonyuka Pomimo pozbawienia przez władze polskie w 1935 koncesji na ubezpieczenie od ognia nieruchomości towarzystwo pozostało prężnie działającą instytucją. Kres jej istnienia przyniosła agresja ZSRR na Polskę w 1939 roku i rozwiązanie Towarzystwa przez władze sowieckie.
Siedziba Towarzystwa Siedziba Towarzystwa mieściła się we Lwowie, początkowo przy ulicy Wałowej 11, w nieistniejącym już dziś budynku a następnie w siedzibie stowarzyszenia Proswita przy Rynku 10. W 1905 zakupiono przy budynki na rogu ulic Podwalnej i Ruskiej i je rozebrano. W ich miejsce firma Iwana Lewyńskiego wybudowała docelową siedzibą "Dnistra". Prace budowlane nadzorował Filemon Levytskyi.