Ponowne wprowadzenie Kapitäna na rynek miało miejsce w październiku 1948 roku. Samochód opierał się na poprzedniej generacji z 1939, dostępny był jedynie jako sedan z silnikiem sześciocylindrowym. Od poprzedniego modelu różnił się głównie kształtem przednich świateł – zastosowano w nim okrągłe klosze na miejscu sześciokątnych. Od maja roku 1950 dźwignię skrzyni biegów zaczęto montować na kolumnie kierownicy, wcześniej instalowano ją na podłodze. Powojenny Kapitän był w stanie rozpędzić się do 126 km/h, na rozpędzenie się do 100 km/h potrzebował 29 s, a zużycie paliwa wynosiło około 13 litrów na 100 kilometrów.
Do lutego 1951 wyprodukowano 30 431 egzemplarzy modelu.
1951–53
Kolejna generacja Kapitäna została wprowadzona do produkcji w marcu 1951. W porównaniu do starszego modelu zmieniono nieco wygląd nadwozia, pod względem technicznym samochód nie doczekał się większych zmian. Stopień sprężania silnika wzrósł z 6,0:1 do 6,25:1 co zaowocowało nieznacznym wzrostem mocy (z 55 do 58 koni mechanicznych).
Od marca 1951 do lipca 1953 Opel wyprodukował 48 562 egzemplarze trzeciej generacji. W 1952 roku cena wynosiła 9600 marek (równowartość 2400 dolarów).
1954–57