W 1915 roku reprezentował PPS - Lewicę na naradzie w Bernie partii lewicowych opowiadających się przeciwko udziałowi mas robotniczych w wojnieTeodora Feder „Adolf Warski“ Książka i Wiedza 1986, s. 133.

Od 16 grudnia 1918 roku członek założyciel Komunistycznej Partii Robotniczej Polski i członek Komitetu Centralnego tej partii. W latach 1918–1919 i 1923–1925 był członkiem KC KPRP, w latach 1923–1924 członkiem Biura Politycznego KC KPRP, a w 1922 roku członkiem Komitetu Wykonawczego Kominternu. W latach 1919–1920 ponownie więziony był w Cytadeli Warszawskiej, a następnie w obozie dla internowanych w Dąbiu, z którego zbiegł w nocy z 8/9 grudnia 1920 (ranny w nogę podczas ucieczki - w późniejszym czasie utykałWacław Solski "moje wspomnienia" Aneks 1995, ISBN 1 897962 12 6, s. 227). Członek frakcji „większości” w KPRP i KPP, po 1926 odsunięty przez Komintern od funkcji partyjnych.