Bitwa żorska – starcie zbrojne mające miejsce w dniach 27 stycznia–24 marca 1945 roku między oddziałami armii niemieckiej a wojskami Armii Czerwonej wspieranymi przez żołnierzy z 1 Czechosłowackiej Brygady Pancernej, skutkujące zdobyciem Żor i zakończeniem władzy reżimu III Rzeszy na ich terenie.
Przebieg działań bojowych W rejon Żor wojska radzieckie dotarły z końcem stycznia 1945 roku. Miasto stanowiło jeden z głównych punktów obrony niemieckiej. Zostało solidnie przygotowane do obrony. Na jego przedpolach biegły ciągłe linie okopów, chronione przez zapory przeciwczołgowe, pola minowe i zasieki z drutu kolczastego. Dowództwo niemieckie do obrony Żor przeznaczyło m.in. 68 Dywizję Piechoty, która do dyspozycji miała czołgi i działa pancerne. To spowodowało, że walki o zdobycie miasta trwały do 24 marca 1945 roku. Dowództwo radzieckie do ataku na Żory wyznaczyło 38 Armię dowodzoną przez gen. Kiriłła Moskalenkę i 1 Czechosłowacką Brygadę Pancerną dowodzoną przez Vladimira Janko. Wojska te prowadzące atak na Żory w ramach operacji morawsko-ostrawskiej poniosły znaczne straty. 1 Czechosłowacka Brygada Pancerna utraciła 41 żołnierzy i oficerów oraz 7 czołgów. Dwa zostały zniszczone a pięć uszkodzonych.