wcześniej używana wobec tego taksonu nazwa moltonii okazała się młodszym synonimem. Jednocześnie, w 2013 roku został opisany podgatunek C. c. iberiae. W 2020 roku wraz z populacją z północno-zachodniej Afryki, opisywaną wcześniej jako C. c. inornata, podniesiono ten takson do rangi gatunku, a nowo wyróżniony gatunek nazwano C. iberiae (pokrzewka iberyjska), gdyż dowiedziono, że nazwa inornata jest synonimem innego gatunku – C. subalpina.
Podgatunki i zasięg występowania IOC i AviList wyróżniają obecnie dwa podgatunki C. cantillans: C. c. cantillans (Pallas, 1764) – centralne i południowe Włochy oraz Sycylia C. c. albistriata C.L. Brehm, 1855 – północno-wschodnie Włochy przez południowo-wschodnią Europę do zachodniej Turcji.
Do Polski pokrzewka wąsata zalatuje sporadycznie – do końca 2018 odnotowana była 7 razy (obserwowano łącznie 8 osobników).
Morfologia Długość ciała wynosi około 12 cm, masa ciała 7–16,1 g. Najbliższe wyglądem pokrzewki wąsate są cierniówce, jednak samce w szacie godowej są niemożliwe do pomylenia z innymi pokrzewkami.