W 1942 r. klub został reaktywowany w okupowanym przez niemieckich żołnierzy Lwowie i w tymże roku zdobył Mistrzostwo Galicji. W 1944 roku, po nadejściu do Lwowa radzieckich wojsk, klub został zlikwidowany. Komunistyczne władze przyniosły swoje towarzystwa – „Dynamo”, „Spartak”, „Lokomotyw”, „Charczowyk”. Po wojnie rozpoczęto aresztowania piłkarzy – reprezentant Polski Wacław Kuchar (podczas okupacji sowieckiej był trenerem tamtejszego Spartaka) i Aleksandr Skoceń – niektórzy z nich byli zagrożeni wywózką na Syberię. Wacław Kuchar, Kazimierz Górski i Michał Matyas po wojnie nie wrócili do Lwowa, który po przymusowym wysiedleniu Polaków został włączony do Ukraińskiej SRR, a osiedlili się w nowych granicach Polski, gdzie kontynuowali występy. Aleksandr Skoceń wyjechał do Francji, gdzie bronił barw OGC Nice. NKWD straciło utalentowanych młodych piłkarzy „Ukrainy Lwów” Petra Hnurę, Bohdana Kuźmę i Jewstachija Ticholiza. W celi w Drohobyczu został stracony drohobycki piłkarz i trener K.