W 1917 wystąpiła w reżyserowanej przez męża adaptacji Dziejów grzechu Żeromskiego (La storia di un peccato); film spodobał się pisarzowi, co zaowocowało obietnicą napisania dla Gallone oryginalnego scenariusza. Scenariusz taki powstał, ale ponieważ film, mający nosić tytuł Wieczna fala, nie został nakręcony, przez lata uważany był za dzieło zaginione; opublikowany został dopiero w 1996 w miesięczniku "Dialog".
Karierę aktorską Soavy Gallone zakończył zmierzch ery filmu niemego. Ostatnim filmem, w którym wystąpiła, był Il segreto del dottore (Tajemnica lekarza, 1930), zgodnie z ówczesnym standardem kręcony jednocześnie w kilku wersjach językowych – włoskiej, szwedzkiej i polskiej (wersję polską reżyserował Ryszard Ordyński).
Do końca życia Gallone utrzymywała kontakty z krajem rodzinnym. Tłumaczyła na polski literaturę włoską, np. feministyczną powieść Kobieta Sibilli Aleramo. W okresie II wojny światowej służyła pomocą rodakom, których los rzucił do Włoch, m.in. aktorce Dorze Kalinównie, dyrygentowi Grzegorzowi Fitelbergowi, kompozytorowi Władysławowi Daniłowskiemu. Temu ostatniemu umożliwiła współpracę z reżyserem Mario Soldatim – Daniłowski napisał muzykę do filmu Soldatiego Tutto per la donna.