Słowa wiersza Nie zachował się rękopis. Znanych jest kilka wersji tego wierszaru.wikisource.org – "Прощай, немытая Россия (Лермонтов)". Najbardziej prawdopodobna pierwotna wersja«Русск. архив» (1890, tom 3, № 11, str. 375):
Прощай, немытая Россия, Страна рабов, страна господ, И вы, мундиры голубые, И ты, им преданный народ.
Быть может, за стеной Кавказа Сокроюсь от твоих пашей, От их всевидящего глаза, От их всеслышащих ушей.
W polskim tłumaczeniu To żegnaj ma nieczysta Rosjo, Kraju wielmożów, kraju sług, Ci, co błękitny mundur noszą, I ty, ich zaprzedany lud.
Być może za Kaukazu stokiem Przed paszą twym ukryję się, Przed twoim wszechwidzącym okiem I wszechsłyszącym uchem też.
lub
Żegnaj mi, Rosjo nieumyta, Ojczyzno rabów, kraju panów, I wy, mundury szarosine, I ty, narodzie im sprzedany.
Może Kaukazu stromość stoku Ochroni mnie od twoich paszów, Od ich wszechwidzącego wzroku Od ich co wszystko słyszą uszów.(przeł. AdC)
Nawiązania W powieści Kompleks polski Tadeusza Konwickiego w jednej z retrospekcji Romuald Traugutt słyszy przez ścianę pieśń śpiewaną przez rosyjskich oficerów.
Przypisy
Bibliografia Т. П. Голованова, Г. А. Лапкина, А. Н. Михайлова – "Лермонтов М. Ю. Сочинения" (tom 6., М.; Л.: Изд-во АН СССР, wyd. 1954—1957) i tom 2. "Стихотворения, 1832—1841" (wyd. 1954, str. 311—379)
Kategoria:Rosyjskie utwory poetyckie Kategoria:Utwory literackie z 1841