Przełom w karierze Norwega nastąpił w sezonie 1988/1989. W Pucharze Świata już w pierwszym swoim starcie - 7 stycznia 1989 roku w Schonach po raz pierwszy stanął na podium, zajmując trzecie miejsce. W pozostałej części sezonu pojawił się trzykrotnie zajmując czwarte miejsce w Reit im Winkl, a 3 marca w Oslo odniósł swoje pierwsze pucharowe zwycięstwo. Zwyciężył także osiem dni później w Falun. W klasyfikacji generalnej pozwoliło mu to na zajęcie szóstego miejsca. W lutym 1989 roku brał udział w mistrzostwach świata w Lahti, gdzie zdobył złote medale zarówno indywidualnie jak i drużynowo. W zawodach indywidualnych wygrał konkurs skoków i prowadzenia nie oddał na trasie biegu. Na mecie stawił się pierwszy, o ponad dwie i pół minuty przez reprezentantem ZSRR Andriejem Dundukowem i ponad trzy minuty przed swoim rodakiem Trondem-Arne Bredesenem. Został tym samym najmłodszym w historii mistrzem świata w kombinacji norweskiejTabela najmłodszych zdobywców tytułu mistrza świata w kombinacji norweskiej na stronie FIS . W zawodach drużynowych wspólnie ze swoim bratem Bårdem Jørgenem Eldenem i Trondem-Arne Bredesenem po skokach zajmował czwarte miejsce. Norwegowie przed biegiem tracili do prowadzących Austriaków ponad trzy minuty, jednak na trasie zdołali wyprzedzić wszystkie sztafety, które mieli przed sobą i sięgnęli po złoty medal.