Maiestas Carolina, Codex Carolinus - pierwszy projekt kodyfikacji czeskiego prawa ziemskiego przygotowany w latach 1349-1353 z inicjatywy Karola IV Luksemburskiego.
Pierwsze próby kodyfikacji prawa w Czechach podjął Wacław II, na początku XIV w. Jego zamiarem było uporządkowanie prawa zwyczajowego i połączenie go z prawem rzymskim. Wobec oporu szlachty, próby te nie odniosły one większych sukcesów. Dopiero czterdzieści lat później, Karol Luksemburski powołał (za zgodą baronów) komisję dredakcyjną, która zakończyła prace w 1353. Projekt nosił tytuł Codex Carolinus. Nazwa Maiestas Carolina, pod którą jest powszechnie znany obecnie została mu nadana w 1617, kiedy to kodeks został ponownie odkryty i opublikowany.
Prawo to pozostawało pod wpływem sycylijskiej Liber Augustalis (1231) Fryderyka II. Było zebraniem i uporządkowaniem obowiązującego prawa i zwyczajów, lecz także zawierało regulacje pochodzące z prawa rzymskiego i kanonicznego. Językiem kodeksu była łacina, w którą starano się wpasować czeskie instytucje prawa zwyczajowego.