Jan van Ruysbroek (ur. 1293 w Ruisbroek (Vlaams-Brabant), zm. 2 grudnia 1381 w Groenendael koło Brukseli) – kanonik regularny, średniowieczny mistyk i teolog niderlandzki („Doctor ecstaticus”), autor pism mistycznych, błogosławiony Kościoła katolickiego.
Był zwolennikiem mistyki zorientowanej uczuciowo, pozostawał pod wpływem Mistrza Eckharta.
Życie Jan Ruysbroeck urodził się w 1293 roku niedaleko Brukseli, w niewielkiej miejscowości, od której wziął swoje imię. W wieku jedenastu lat przeszedł na utrzymanie wuja Jana Hinckaerta – kanonika przy kościele św. Guduli – i rozpoczął naukę w szkole przykatedralnej. W 1317 roku przyjął święcenia kapłańskie i przez kilkadziesiąt lat pozostawał przy wuju, pełniąc obowiązki kapelana w Brukseli. Już w tym czasie wyróżniał się świętością życia. Wśród swoich współczesnych słynął jako obrońca ortodoksji katolickiej i czystości obyczajów, który z gorliwością zwalczał heretyckie poglądy.