rozważano także przyjęcie de Scudéry do Akademii pomimo jej płci. Choć ostatecznie to nie nastąpiło, w 1684 została członkinią padewskiej Academia dei Ricovrati.
Nie wyszła nigdy za mąż. W latach 50. nawiązała bliską znajomość z pisarzem Paulem Pellissonem, interpretowaną zwykle przez biografów jako „platoniczny romans”. Trwała ona aż do śmierci Pellissona w 1693. De Scudéry zmarła osiem lat później, w podeszłym wieku dziewięćdziesięciu czterech lat.
Twórczość Lista utworów: Ibrahim ou l’Illustre bassa (1641) Les Femmes illustres, ou Harangues héroïques (1642) Artamène ou le Grand Cyrus (1649–1653) Clélie, Histoire romaine (1654–1660) Célinte, Nouvelle Première (1661) Mathilde d’Aguilar (1667) La Promenade de Versailles (1669) Discours de la gloire (1671) – utwór nagrodzony przez Akademię Francuską Conversations sur divers sujets (1680) Conversations nouvelles sur divers sujets (1684) Nouvelles conversations de morale (1688) Entretiens de morale (1692)
Zobacz też Panna de Scudery – nowela autorstwa E.T.A. Hoffmanna, której bohaterką jest Madeleine de Scudéry.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Francuscy pisarze XVII wieku Kategoria:Właścicielki salonów literackich Kategoria:Urodzeni w 1607 Kategoria:Zmarli w 1701