Po nielegalnym przerzuceniu do Polski w 1922 organizował komórki Komunistycznej Partii Zachodniej Białorusi na ziemiach wschodnich RP. W latach 1923–1927 oraz po 1931 zasiadał w KC KPRP (KPP) – był członkiem jej Biura Politycznego (1923–1925 i po 1935). W 1925 został aresztowany i uwięziony przez władze polskie. W 1928 dokonano jego wymiany na więźniów sowieckich, po czym wyjechał do ZSRR. Był przedstawicielem KPP w Kominternie.

W okresie „wielkiej czystki”, 21 lipca 1937, został aresztowany przez NKWD, 21 września 1937 skazany na śmierć przez Kolegium Wojskowe Sądu Najwyższego ZSRR za „udział w organizacji antysowieckiej” i stracony tego samego dniaСкульский-Мертенс Станислав Адамович.. Został skremowany w krematorium na Cmentarzu Dońskim, prochy pochowano anonimowo (obecnie mogiła nr 1 na Nowym Cmentarzu Dońskim).

Zrehabilitowany 12 listopada 1955 postanowieniem Kolegium Wojskowego SN ZSRR.

Jego żoną była działaczka KPP, KPZB, PPR i PZPR Luba Kowieńska.

Przypisy

Bibliografia „Белорусская ССР – краткая энциклопедия”, T. 5, „Биографический справочник”, Минск 1982 Słownik biograficzny działaczy polskiego ruchu robotniczego t.