Jego olimpijskim debiutem były igrzyska w Turynie w 2006 roku, gdzie zajął między innymi 24. miejsce w biegu indywidualnym oraz jedenaste w sztafecie. Jeden z największych sukcesów w karierze osiągnął podczas igrzysk olimpijskich w Vancouver cztery lata później, gdzie zdobył srebrny medal w biegu indywidualnym, ex aequo z Ole Einarem Bjørndalenem z Norwegii. Wyprzedził ich jedynie rodak Bjørndalena - Emil Hegle Svendsen. Był to jego jedyny start olimpijski, w którym zajął miejsce w czołowej dziesiątce. Zajął też między innymi 20. miejsce w biegu masowym oraz ponownie jedenaste w sztafecie. Brał także udział w igrzyskach olimpijskich w Soczi w 2014 roku, gdzie w startach indywidualnych plasował się poza czołową trzydziestką, a w sztafecie był trzynasty.
W zawodach Pucharu Świata zadebiutował 30 listopada 2000 roku w Anterselvie, gdzie w biegu indywidualnym zajął 76. miejsce. Pierwsze punkty zdobył 8 lutego 2003 roku w Lahti, zajmując 14. miejsce w sprincie. Na podium zawodów tego cyklu jedyny raz stanął 18 lutego 2010 roku w Whistler, podczas ZIO 2010, zajmując drugie miejsce w biegu indywidualnym. Najlepsze wyniki osiągnął w sezonie 2009/2010, kiedy zajął 26.