Franciszek Pobóg Grabowski (ur. w 1750, zm. 10 marca 1836Łoza podaje datę śmierci 10 czerwca 1836 roku w Osmolicach) – senator-wojewoda Królestwa Polskiego, działacz polityczny, radca Rady Stanu Księstwa Warszawskiego w 1811 rokuKalendarzyk Polityczny Chronologiczny i Historyczny na rok pański 1811 z Magistraturami Kraiowemi, Warszawa 1811, s. 86., obrońca przywilejów.
Właściciel dóbr Abramowice i Osmolice. Został odznaczony Orderem Orła Białego 24 maja 1829. Odznaczony Orderem Świętego Stanisława I klasy w 1815 rokuStanisław Łoza, Kawalerowie orderu Św. Stanisława, w: Miesięcznik Heraldyczny, r. IX, nr 5, Warszawa 1930, s. 98..
Z zawodu prawnik. W 1809 objął stanowisko radcy wydziału sprawiedliwości w rządzie centralnym w Lublinie. W 1810 wszedł do sekcji sprawiedliwości Rady Stanu Księstwa Warszawskiego. Początkowo był przeciwnikiem Kodeksu Napoleona. Z tej racji występował przeciw wprowadzeniu go do Księstwa Warszawskiego przez ówczesnego ministra sprawiedliwości Feliksa Łubińskiego. W 1814 został powołany do sekcji sądowej komitetu Cywilnego Reformy. Domagał się wtedy zniesienia kodeksu Napoleona i francuskiego postępowania sądowego. W Królestwie Polskim od 1815 senator-kasztelan, zajmował się organizacją nowego Sądu Najwyższego.