Władysław Drużyłowski (ur. 26 września 1835 w Płocku, zm. 8 lipca 1895 w Płocku), lekarz polski, przez kilkadziesiąt lat pracujący w Płocku.
Był synem urzędnika Ignacego, komisarza policyjno-wojskowego Komisji Wojewódzkiej, oraz Anny z Olszewskich. Ukończył w Płocku gimnazjum, po czym wyjechał na uniwersyteckie studia medyczne do Moskwy. Jednocześnie był słuchaczem wykładów z historii powszechnej. W latach moskiewskich przyjaźnił się ze studiującymi równolegle, chociaż całkiem inne kierunki, Janem Karłowiczem i Władysławem Gołemberskim. Dyplom lekarza uzyskał w 1857.
Po studiach przez krótki czas przebywał w Warszawie, gdzie należał do inteligenckiej grupy patriotycznej millenerów, skupionej wokół Edwarda Jürgensa. W 1861 osiadł na stałe w Płocku i podjął pracę lekarza, przez pierwszy rok prowadząc praktykę prywatną, a od października 1862 służąc w szpitalu św. Trójcy. Przez dłuższy czas był jedynym lekarzem szpitala św. Trójcy. Dodatkowo od stycznia 1863 był lekarzem więziennym, a od stycznia 1864 członkiem honorowym Urzędu Lekarskiego guberni płockiej. W 1873 należał do współorganizatorów Towarzystwa Lekarskiego guberni płockiej, rok później wybrany został wiceprzewodniczącym Towarzystwa.