thumb|250px|Henryk Redlich, miedzioryt Zygmunt August w Lublinie 1569 według obrazu Jana Matejki Unia lubelska thumb|250px|Autoportret Henryka Redlicha, 1884 Henryk Redlich (ur. 8 sierpnia 1838 w Łasku, zm. 7 listopada 1884 w Berlinie) – polski grafik i malarz.
Życie Urodził się w rodzinie polskich Żydów jako Hersz Redlich. Jego ojciec, Szmul, był kramarzem, matka, Miriam, zajmowała się domem. Początkowo kształcił się w Łasku. W 1850 roku wyjechał do szkoły we Wrocławiu, gdzie zaopiekował się nim przemysłowiec Alfred Bauer, który umożliwił mu dalszą naukę. W wieku około 18 lat przeniósł się do Kalisza, gdzie wspierał go lekarz Julian Goldberg, z którego synami się wychowywał.
Podobno na rysunki nastoletniego Redlicha uwagę zwrócił rosyjski książę Golicyn, co sprawiło, że został jako uczeń umieszczony w zakładzie litograficznym Maksymiliana Fajansa w Warszawie, gdzie terminował dwa lata. W latach 1857–1863 dzięki stypendium państwowemu studiował w Szkole Sztuk Pięknych w Warszawie. W 1861 roku otrzymał nagrodę Szkoły za miedzioryt. Od 1862 roku, dzięki stypendium Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych, przez pół roku kontynuował edukację w Dreźnie, a następnie od 1863 do 1869 roku w Akademii Sztuk Pięknych w Monachium, kształcąc się w rytownictwie (w lutym 1863 r. zgłosił się do Kupferstecherklasse).