Dodatkowo wilgoć znajdująca się w piwnicy – poprzez parowanie – zmniejsza temperaturę powietrza, zwiększając jednocześnie ilość zawartej w nim pary wodnej.
Efektem jest ciągła wymiana powietrza w piwnicy, co zapobiega gromadzeniu się wilgoci i stęchliźnie.
W niektórych domach schłodzone i lekko wilgotne powietrze wypływające z piwnicy rozprowadzano siecią pobocznych kanałów do pomieszczeń mieszkalnych. W uciążliwych, pustynnych warunkach taka forma klimatyzacji dawała mieszkańcom schronienie przed wysoką temperaturą w środku dnia.
Przechowywanie lodu Już w starożytnej Persji kanat wspomagany łapaczami wiatru służył do przechowywania lodu w ciepłych porach roku. Pokaźny zapas lodu zwożony był zimą z gór i umieszczany głęboko pod ziemią w izolowanym pomieszczeniu (zwanym po persku jakczal). Przez ten magazyn przebiegały kanały łączące kanat ze znajdującym się powyżej systemem łapaczy wiatru. Zasysane spod ziemi bardzo chłodne powietrze spowalniało topnienie lodu do tego stopnia, że nawet w pustynnych miastach dostępny był on cały rok.