Od 3 czerwca 1950 do 20 września 1952 oraz od 7 stycznia 1955 do 1 stycznia 1957 był sekretarzem KC Komunistycznej Partii Białorusi (KPB). Od 14 lutego 1954 członek Biura Politycznego KC KPB. Od grudnia 1948 do czerwca 1950 oraz od listopada 1952 do lipca 1955 pierwszy zastępca przewodniczącego Rady Ministrów Białoruskiej SRR. Od lutego 1961 do grudnia 1962 pierwszy sekretarz obwodowego komitetu KPZR w obwodzie smoleńskim.
Kariera dyplomatyczna W latach 1956–1957 radca ambasady ZSRR w Chinach. W okresie od 3 października (wręczenie listów uwierzytelniających 17 października) 1957 do 14 lutego 1961 ambasador ZSRR w PRL. Po okresie pracy w Smoleńsku powrócił do służby dyplomatycznej pełniąc od 15 grudnia 1962 do 18 września 1971 funkcję ambasadora ZSRR w NRD. 3 września 1971 razem z ambasadorami USA, Wielkiej Brytanii i Francji w RFN podpisywał w Berlinie „Czterostronne Porozumienie w sprawie Berlina Zachodniego”. Od września 1971 do kwietnia 1973 był ambasadorem ZSRR we Francji i jednocześnie od grudnia 1972 do kwietnia 1973 nosił tytuł ambasadora ZSRR na Madagaskarze. Od kwietnia 1973 do marca 1975 kierował wydziałem kadr oraz wyjazdów zagranicznych KC KPZR. Od marca 1975 do czerwca 1983 ponownie na stanowisku ambasadora ZSRR w NRD. W latach 1983–1985 przewodniczący Państwowego Komitetu Turystyki Zagranicznej ZSRR.