Bunt żołnierzy BDR w Bangladeszu w 2009 r. – bunt żołnierzy BDR (Bangladesh Rifles) rozpoczęty 25 lutego 2009. Bunt żołnierzy paramilitarnych oddziałów ochrony pogranicza był znakiem protestu przeciwko niskiemu żołdowi oraz złym warunkom sanitarnym.
Do walki przeciwko zbuntowanym żołnierzom wyruszyła armia narodowa Bangladeszu i miejscowa policja. Pierwsze walki miały miejsce w stolicy kraju – Dhace. Buntownicy wzięli około stu zakładników, w tym dowódcę BDR. Następnie pod naciskiem wojsk uwolnili dzieci i kobiety. thumb|left|Artyleria na ulicach Dhaki thumb|Czołgi na ulicach Dhaki Premier Bangladeszu Hasina Wazeda, która rządziła przez niecałe dwa miesiące, po przekazaniu przez armię władzy, wezwała do zachowania spokoju. W ciągu jednego dnia rewolta rozszerzyła się na 12 miast m.in.: Feni, Teknaf, Satkania, Sylhet, Dijanpur i Naogon.
W celu ograniczenia skutków jego rozszerzenia wyłączono telefonię komórkową. Sieci telefonii komórkowej zostały zamknięte w Pilkhanie (kwatera główna wojsk ochrony pogranicza w Dhace) i na wszystkich obszarach poza Dhaką, na polecenie Komisji Regulacji Telekomunikacji – oświadczył rzecznik jednego z operatorów.