Prowadził natomiast korespondencję, a w zasadzie indagował listownie, rzadko otrzymując odpowiedzi, najwyższe władze kościelne, postulując wprowadzenie do liturgii języków narodowych i podjęcie ekumenicznego dialogu z innymi religiami. Pisał o tym m.in. do prymasa Stefana Wyszyńskiego i do Stolicy Apostolskiej. Z kolei w sprawie obrony języka polskiego przed obcymi naleciałościami, a także wzmożenia dbałości o poprawność językową, próbował wzbudzić zainteresowanie władz państwowych, w tym premiera Cyrankiewicza.

Na kilka miesięcy przed śmiercią tracił pamięć. Zmarł po chorobie miażdżycowej 4 lutego 1966, pochowany został na cmentarzu Rakowickim w Krakowie. Z małżeństwa z Felicją Nałęcz-Dylkiewiczówną dzieci nie miał.

W kościele w Porębie Górnej, parafii urodzenia Grzywnowicza, odsłonięto tablicę pamiątkową na jego cześć.

Przypisy

Bibliografia Zdzisław Żak, Stanisław Grzywnowicz, nauczyciel tajnego nauczania na tle dziejów wsi miechowskiej, Wydawnictwo EJB, Kraków 2007, passim Słownik biograficzny nauczycieli w Małopolsce w latach II wojny światowej (1939-1945).