Sławomir Sierecki (ur. 15 lutego 1924 w Miedzeszynie, zm. 27 września 2012 w Gdańsku) – polski prozaik, autor sztuk scenicznych, scenarzysta filmowy i telewizyjny.

Życiorys Urodził się w rodzinie Waleriana, urzędnika, i Marii z Zabawskich. Młodość spędził w Kaliszu, gdzie od 1937, przez dwa lata uczył się w tamtejszym Gimnazjum im. Tadeusza Kościuszki.

W czasie II wojny światowej, w 1941 został aresztowany i wywieziony do Niemiec na roboty przymusowe. Po powrocie pracował jako kreślarz. W kwietniu 1945 wstąpił do polskiej armii i służył w Marynarce Wojennej, jako dziennikarz wojskowy pisał dla „Marynarza Polskiego”.

Jednocześnie, w latach 1946–1947 studiował w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Sopocie.

W 1947–1950 był redaktorem „Przeglądu Morskiego”, zaś w latach 1950–1952 redaktorem naczelnym „Młodego Żeglarza”. W okresie od 1952 do 1953 był redaktorem Wydawnictwa MON. Następnie pracował jako redaktor w dziennikach „Głos Wybrzeża”, „Wieczór Wybrzeża” i „Dziennik Bałtycki”.mały|Grób Sławomira Siereckiego