Wilhelm Tell (niem. Wilhelm Tell) – ostatni ukończony dramat Friedricha Schillera z 1804 roku. Historia opowiada o legendarnym szwajcarskim strzelcu wyborowym, Wilhelmie Tellu i jego walce z habsburską monarchią we wczesnym okresie XIV wieku.

Fabuła Akt 1

Scena 1 – w samym środku Szwajcarii, na wysokim stromym brzegu skalnym Jeziora Czterech Kantonów. Pieśń wstępna oddaje dokładnie istotę charakteru Tella. Pasterz, myśliwy i rybak rozmawiają o nadchodzącej niepogodzie, gdy zjawia się zbieg: Konrad Baumgarten. Żołnierze habsburscy ścigają go, gdyż ten zabił majordoma kantonu Unterwalden Wolfenschiessena, który chciał zgwałcić jego żonę. Wilhelm Tell się zbliża i wszyscy nagabują rybaka, aby ten przewiózł zbiega przez jezioro, on jednak widzi nadciągający wiatr i waha się. Tylko Tell zbiera się na odwagę i odnosi sukces. W ramach odwetu żołnierze niszczą po drodze chaty i stada zwierząt. Scena 2 – W Szwajcarii chłopka Gertrud Staufffacher namawia swojego męża, aby ten zmówił się z innymi osobami i wystąpił przeciw habsburskiej tyranii. Scena 3 – W kantonie Uri, w jego głównym mieście o nazwie Altdorf, chłopi i rzemieślnicy ciężko pracują dla swoich panów. W ramach zakończenia dawnej niezależności prawnej szwajcarskich miejscowości ma być wzniesiony zamek Zwingburg.