Sztuka, w reżyserii Goethego, miała swoją prapremierę 17 marca 1804 r. w Weimarze. W okresie letnim 1912 i 1914 oraz ponownie między 1931 a 1939, dramat był wystawiany w Interlaken. Od 1947 r.sztuka była tam grana corocznie. W 2004 roku dramat został po raz pierwszy wystawiony na łąkach Rütli z okazji 200. rocznicy premiery.

Filipiński rewolucjonista i nacjonalista José Rizal, mocno zainspirowany Schillerem i jego pracami, przetłumaczył sztukę na język tagalski w 1886 r. W XIX wieku Wilhelm Tell inspirował wielu bojowników o wolność, m.in. we Włoszech oraz w Imperium Rosyjskim.

Chociaż sztuka Schillera była często wystawiana w czasach reżimu nazistowskiego, została ona wycofana ze scen w 1941 r. Adolf Hitler, który ledwie uniknął zabójstwa z rąk młodego Szwajcara Maurice'a Bavaud (Rolf Hochhuth nazwał go potem nowym Wilhelmem Tellem), publicznie utyskiwał, że „akurat Schiller musiał uświetnić tego szwajcarskiego strzelca wyborowego". Nazistom szczególnie nie podobał się tekst przysięgi z Rütli, na którą powoływały się niemieckie kręgi opozycyjne. 12 XII 1941 szef Kancelarii Rzeszy poinformował ministra oświaty, że życzeniem Hitlera jest rezygnacja z wykorzystywania "Wilhelma Tella" w nauczaniu szkolnym"Rozmowy przy stole", Wyd.