Kilku uczniów topi się w Wiśle, czego Tadeusz jest świadkiem. W ramach prowadzonego dochodzenia nakłaniany jest do składania fałszywych zeznań, by chronić wychowawców seminarium, których nie było przy tym zdarzeniu. Oburzony tym rzuca szkołę i zdaje maturę eksternistycznie w Łodzi.
Tadeusz w marcu 1943 roku ożenił się w kościele św. Gotarda z poznaną kilka lat wcześniej Jadwigą Nieczuja-Urbańską (1912–1991), córką kaliskiego lekarza Kazimierza Nieczuja-Urbańskiego i Aleksandry z domu Domorackiej. Zamieszkali przy ul. Czaszkowskiej 5. Później, w 1959 roku, rodzina przeprowadziła się na III piętro kamienicy przy Górnośląskiej 10 a. Artysta miał tam również na piątym piętrze malarską pracownię, w której tworzył niemal do końca swego życia.
Pochowany na Cmentarzu Miejskim w Kaliszu.
Działalność artystyczna Tadeusz Kościelniak (1910–1996), był twórcą rozmiłowanym w tematyce sakralnej, poświęcił wiele swoich szkiców i projektów Najświętszej Eucharystii. Pracy artystycznej towarzyszyło często głębokie rozmyślanie nad prawdami wiary, zwłaszcza nad tajemnicą Wcielenia i Ofiary Chrystusa na krzyżu. Stale był również – zafascynowany hagiografią - w swej twórczości nawiązywał do postaci świętych, w szczególności tych związanych z diecezją włocławską.