Sanocka sikawka nr 23 – sikawka (potoczna nazwa pompy tłocznej lub urządzenia mechanicznego do tłoczenia wodyCzesław Leosz, Ochotnicza Straż Pożarna w Sowinie, Tuchów 2006, s. 119; kserokopia z Kalendarza strażackiego z 1913 roku, "Lwowskie Biuro Handlowe", s. 193) produkowana na początku XX wieku w Sanoku.
W 1901 roku w Sanoku powstało Pierwsze Galicyjskie Towarzystwo Akcyjne dla Budowy Wagonów i Maszyn. Z jego inicjatywy od 1904 roku rozpoczęto produkcję sikawki, którą później dla celów handlowych nazwano Sanocką sikawką Nr 23. Na przełomie lat 1904-1915 wyprodukowano 677 egzemplarzy w wersji dwu- i czterokołowej.
Budowa sikawki Sikawka przystosowana była do zaprzęgu konnego, ale istniała wersja do przypięcia do samochodu (ok. 1914 roku). drewniana rama nośna koła drewniane z metalowymi obręczami konstrukcja metalowa cylindry (brąz)
kocioł powietrzny (miedź) dźwignia z pierścieniami (kuty metal) skrzynia wodna nitowana z blachy metalowej kozioł z siedzeniami do powożenia końmi skrzynia na drobne narzędzia i węże w rolkach wąż ssawny gumowy – 2 sztuki po 2m miedziany kosz ssący wąż prądowy parciany – 1 sztuka dł.