Xibalba (w wolnym przekładzie: „Miejsce strachu”) – zaświaty w mitologii Majów, rządzone przez duchy chorób i śmierci. Tradycyjnie wejście do Xibalby lokowano w jaskini leżącej nieopodal Cobán w Gwatemali. Według niektórych Kicze, będących potomkami Majów, rejon ten nadal kojarzony jest ze śmiercią. Kolejne miejsce, które bywa podawane jako wejście do zaświatów, to system jaskiń w Belize. Jeszcze innym fizycznym wejściem do Xibalby jest, według Kicze, ciemna szczelina widoczna w Drodze Mlecznej.
Mieszkańcy thumb|220px|Ah Puch, jeden z władców Xibalby
Xibalba została opisana w Popol Vuh jako miejsce położone pod powierzchnią Ziemi. Nie jest jasne, czy jej mieszkańcami są dusze przodków, czy też odrębny rodzaj stworzeń czczących śmierć. Były to istoty nadludzkie, ale niemające statusu bogów. Tak jak ludzie, odczuwali oni ból i pragnienie, radość i smutek, żyli jak ludzie i pracowali jak oni. Również składali ofiary przez odcięcie głowy lub wyrwanie serca. Od ludzi różnili się jedynie zoomorficznym wyglądem, zwłaszcza ich twarze budziły grozę. Podżegali do zła, grzechu i niezgody. Elitę Xibalby tworzyło dwanaście istot nadludzkich połączonych w pary. Ich imiona wyrażały rolę, jaką odgrywali w Podziemiach.