Krzyż Wojenny (fr. Croix de Guerre, nl. Oorlogskruis, niem. Kriegskreuz) – odznaczenie wojenne Królestwa Belgii.
I wojna światowa Pierwszy belgijski Krzyż Wojenny ustanowiono 25 października 1915 (wzorowano się na Krzyżu francuskim). Był nadawany za akty odwagi, a także: personelowi wojskowemu za, co najmniej, 3 lata służby frontowej, za wzorową służbę, ochotnikom w wieku poniżej 16 lat za, co najmniej, 18 miesięcy służby w jednostce bojowej, ochotnikom w wieku powyżej 40 lat za, co najmniej, 18 miesięcy służby w jednostce bojowej, żołnierzom, którym udało się uciec z niewoli i powrócili do służby wojskowej, żołnierzom, którzy zostali inwalidami na skutek ran odniesionych na wojnie.
Krzyż mogli otrzymywać również cudzoziemcy.
Za dalsze akty odwagi, kawalerowie Krzyża otrzymywali dodatkowe wyróżnienia – za bycie wymienionym w Rozkazie Dnia otrzymywano następujące okucia przypinane do wstążki: medalik z brązowym lwem – za pojedynczą wzmiankę; medalik ze srebrnym lwem – za pięć brązowych lwów; medalik ze złotym lwem – za pięć srebrnych lwów; brązowa palma z monogramem „A” – za pojedynczą wzmiankę z rozkazie armii; srebrna palma z monogramem „A” – za pięć brązowych; złota palma z monogramem „A” – za pięć srebrnych.