Ła-17R () – radziecki bezzałogowy statek powietrzny opracowany w biurze konstrukcyjnym OKB-301 S. A. Ławoczkina jako rozwinięcie celu powietrznego Ła-17. Był przeznaczony do wykonywania zwiadu powietrznego w ramach systemu taktycznego bezzałogowego rozpoznania TBR-1.
Historia Ła-17R powstał na bazie samolotu celu Ła-17M. Pracę nad bezzałogowym samolotem rozpoznawczym oznaczonym jako „produkt 204” rozpoczęły się pod koniec 1960 roku (lub pod koniec 1959 roku według innych źródełRobert Ciechanowski, Rosyjskie bezzałogowe statki powietrzne – stan obecny i perspektywy rozwoju, „Nowa Technika Wojskowa”, nr 6 (2016), s. 76-85, ), a w 1963 roku rozpoczęto produkcje seryjną w zakładzie Nr 475 w Smoleńsku. W 1964 roku aparat wszedł na uzbrojenie Armii Radzieckiej pod oznaczeniem Ła-17R. Produkcja seryjna trwała trzy lata i zakończyła się w 1966 roku. Na początku lat 70. XX wieku Ła-17R został wycofany z arsenałów i zastąpiony aparatem Tu-143 Rejs.