We wrześniu N. N. Iwanow i jego stronnicy zaproponowali gen. S. Bułak-Bałachowiczowi usunięcie z dowództwa Armii gen. N. N. Judenicza i gen. A. P. Rodzianki oraz wiernych im oficerów, a następnie odnowienie sojuszu z Estończykami. W tej sytuacji gen. S. Bułak-Bałachowicz przeszedł wraz ze swoimi żołnierzami na służbę w armii estońskiej, działając przy granicy z Łotwą. Po klęsce Armii Północno-Zachodniej i odwrocie na terytorium Estonii pod koniec 1919, część żołnierzy zasiliła oddział gen. S. Bułak-Bałachowicza. W nocy z 27 na 28 stycznia 1920 w porozumieniu z Aliantami i Estończykami gen. S. Bułak-Bałachowicz wraz z kilkoma swoimi oficerami aresztował w Rewlu gen. N. N. Judenicza. W lutym 1920 gen. S. Bułak-Bałachowicz na czele swojego oddziału przeszedł na służbę u Polaków.
Linki zewnętrzne Biografia gen. S. Bułak-Bałachowicza (jęz. rosyjski)
Bibliografia Siergiej W. Wołkow, Белое движение. Энциклопедия гражданской войны, 2003
Kategoria:Pułki kawalerii Białej Armii