„Lonia” po „spaleniu” drukarni w jego mieszkaniu na ul. Skierniewickiej, przeniósł się wraz z całą rodziną do Starachowic. Od września 1942 do końca lipca 1944 pracował w Zakładach Starachowickich, gdzie zajmował się (przy współpracy z miejscowym AK) pozyskiwaniem środków finansowych dla Armii Krajowej. Przez sobotnio-niedzielne przyjazdy do Warszawy utrzymywał kontakt z „Jerzykami”, dostarczając broń i pieniądze.

W powstaniu warszawskim nie brał udziału.

17 stycznia 1945 Komendant Główny POS „Jerzyki” wydał rozkaz rozwiązujący organizację. Podziękował w nim wszystkim żołnierzom i działaczom za udział i wkład w walkę o niepodległość ojczyzny i polecił aktywnie włączyć się do prac nad odbudową kraju. Longin Izydorczak podjął służbę w UB, pracując w działach finansowych Wojewódzkich Urzędów Bezpieczeństwa Publicznego w Katowicach oraz Bydgoszczy. W 1947 ukończył wyższy kurs kwatermistrzowski przy Ministerstwie Obrony Narodowej. Z UB został zwolniony 4 sierpnia 1948. Stryj Edward Izydorczak służył w Służbie więziennej w bydgoskim Fordonie.

8 listopada 1945 awansował na porucznika, a w 1972 został awansowany do stopnia kapitana.