Bajków Groń (716 m) lub Groń – szczyt w Pieninach Właściwych, w grani Pieninek, na terenie Pienińskiego Parku Narodowego. Obecna nazwa powstała z połączenia nazw dwóch niewielkich szczytów w bezpośrednim sąsiedztwie: Bojków (pierwotnie Bańków, ok. 685 m) i Groń (716 m).
Jest niewybitnym wzniesieniem znajdującym się w zachodniej części Pieninek, na północny zachód od Białych Skał. Od zachodu sąsiaduje z Wysokim Działem. Północne stoki opadają w stronę doliny potoku Łannego, natomiast południowe – bardziej strome – do górnej części doliny Pienińskiego Potoku płynącego ok. 100 metrów niżej. Szczyt i większość zboczy porasta las, toteż nie ma tu punktów widokowych, jednak na sąsiednich przełęczach występują polany, takie jak Istebki oraz Wymiarki, dawniej odkrytych terenów było tutaj więcej. O okolicy, w której obecnie krzyżują się szlaki turystyczne, Tadeusz Milicki w 1939 roku pisał: „Otwierają się przed nami czarodziejskie polany pełne różnobarwnego kwiecia. (...) porozrzucane są po nich kępy jasnych buków, ciemnych smreków, niebieskich jodeł i srebrnych brzóz.” Na północnych zboczach znajdują się skałki, na południowych natomiast jaskinia Schronisko w Bajków Groniu. W okolicy ciekawa fauna motyli, w latach 1906–1909 badał je tutaj Ludwik Sitowski.