Od połowy stycznia do połowy marca 1919 dywizja walczyła z bolszewikami na północy Ukrainy, w rejonie Korostenia, Owrucza, Żytomierza i Berdyczowa, ponosząc ciężkie straty.
Od kwietnia 1919 formacja walczyła z wojskami polskimi, rozwinięta do stanu korpusu w składzie 2 dywizji, pod dowództwem gen. Ilji Martyniuka. W połowie maja została rozbita przez wojska polskie, większość żołnierzy trafiła do niewoli. Resztki korpusu przebiły się w rejon Łanowców, gdzie zostały przeformowane w 4 Szarą Dywizję Strzelecką, w sile 700 żołnierzy, dowodzoną przez płk. P. Hanża. Weszła ona w skład Grupy Wołyńskiej Armii URL.
Resztki jednostki walczyły jako 4 Szara Brygada Strzelców w składzie 2 Wołyńskiej Dywizji Strzelców do listopada 1920.
Zobacz też Synożupannyki
Przypisy
Bibliografia Сірожупанники w :Dovidnyk z istorii Ukrainy, opr. Ihor Pidkova, Roman Shust, Kost Bondarenko; Lviv 1999, Wyd. Lvivskyi derzhavnyi universytet im. Ivana Franka i Vydavnyctvo Heneza, Historia "Szarej Dywizji" (jęz. ukraiński)
Kategoria:Dywizje Armii Ukraińskiej Republiki Ludowej