Sztandar Wolności – radziecki polskojęzyczny dziennik o profilu społeczno-politycznym, literackim i ekonomicznym, organ Komitetu Centralnego Komunistycznej Partii (bolszewików) Białorusi, ukazujący się od października 1940 do czerwca 1941 roku w Mińsku.
Historia Pismo powstało z inicjatywy Komitetu Centralnego Komunistycznej Partii (bolszewików) Białorusi. Stanowić miało jego organ skierowany do Polaków i polskojęzycznej ludności Białoruskiej SRR, głównie do mieszkańców ziem północno-wschodnich II Rzeczypospolitej włączonych w jej skład w 1939 roku. Jego celem miało być przybliżenie i ukazanie w pozytywnym świetle „radzieckiej rzeczywistości”. Dziennik wydawany był w Mińsku, codziennie od 1 października 1940 do 21 czerwca 1941 roku. Ogółem ukazało się 220 numerów.
Redakcja i współpracownicy Redaktorem naczelnym był Stefan Majchrowicz, Polak ze Słucczyzny, pisarz i krytyk literacki. W skład kolegium redakcyjnego wchodzili: Konstanty Anzelm, Janina Broniewska, Teofil Głowacki, Zygmunt Leśniewski, Stefan Majchrowicz, Bazyli Samucin i Jadwiga Sawicka. W redakcji pracowali polscy literaci: M. Wierna, S. Wierbłowski, B. Dróżdż, A. Degal, Ju. Kowalski, F. Papliński, a także białoruscy dziennikarze: S. Patrasionak, Ł. Proksza, F. Staniszeuski.