Bree) – narnijski mówiący koń, jeden z tytułowych bohaterów powieści "Koń i jego chłopiec". Wielki, nakrapiany koń z długą grzywą i ogonem (z którego jest bardzo dumny), rumak bojowy. Jako źrebak został porwany do Kalormenu, gdzie spędził wiele lat. Zachowuje się i postrzega świat jak typowy koń, ale ma też cechy (zwłaszcza słabości) bardzo ludzkie: dumę i próżność i dumę (sztucznie podbudowaną faktem, że znaczną część życia przebywał wśród zwykłych niemych koni, od których, z natury rzeczy, był mądrzejszy. Bri obmyśla i realizuje plan ucieczki z Szastą, w którym rozpoznał Narnijczyka, po drodze spotykając inną narnijską klacz, Hwin i „jej” dziewczynkę, księżniczkę Arawis. Jego dumie zadają cios panika, w jaką popadł uciekając przed lwem (podczas, gdy Szasta odważył się zawrócić i ratować Arawis), a potem spotkanie z Aslanem, w którego prawdziwą lwią naturę wątpi (i wpada w panikę, gdy spotyka się z realnym, wielkim drapieżnikiem). Aslan nakazuje mu się powąchać, by się przekonał o jego prawdziwej naturze (scena nawiązująca do spotkania Niewiernego Tomasza z Jezusem) i Bri, przyznaje się do swej głupoty i przemądrzałości, co zmienia jego postawę i życie na lepsze.