Katastrofa mostu nad Tay miała miejsce 28 grudnia 1879 roku, kiedy wysoki most kolejowy – Tay Bridge, spinający brzegi Firth of Tay pomiędzy Dundee a Wormit w Szkocji, runął pod naciskiem silnego sztormu wraz ze znajdującym się na nim pociągiem. Most został zaprojektowany przez budowniczego linii kolejowych sir Thomasa Boucha jako most kratownicowy i zbudowany z żeliwa łączonego z elementami z kutego żelaza.
Katastrofa Podczas nadzwyczaj silnego sztormu wieczorem 28 grudnia 1879 środkowa sekcja mostu – określana mianem wysokiej kratownicy – runęła, pociągając za sobą pociąg, który znajdował się właśnie w ruchu na pojedynczym torowisku mostu. Zginęło przypuszczalnie 75 osób, w tym zięć sir Thomasa.
Liczba ofiar została ustalona jedynie na podstawie drobiazgowej kontroli biletów sprzedanych na całej trasie, w miejscach nawet tak odległych jak stacja King’s Cross w Londynie. Odnalezione zostały ciała 46 spośród rozpoznanych z nazwiska 60 ofiar, dodatkowe dwa ciała wydobyto w lutym 1880 roku.