Ferdynand Dąbrowa-Ciechanowski (ur. 18 października 1759, zm. 7 kwietnia 1828), duchowny greckokatolicki, od 1810 unicki biskup chełmski, bazylianin, przełożony klasztoru bazylianów w Chełmie, senator Księstwa Warszawskiego i Królestwa Polskiego.
Życiorys Ciechanowski urodził się w 1759 r. w rodzinie szlacheckiej w Ciechanowcu na Podlasiu. Po ukończeniu kolegium pijarskiego w Siemiatyczach wstąpił do zakonu bazylianów. Przez pewien czas był prefektem i profesorem filozofii w szkole bazyliańskiej przy klasztorze w Żyrowicach. Następnie został przełożonym (superiorem) klasztoru bazylianów w Chełmie. W 1809 r. został przełożonym (prowincjałem) wszystkich bazylianów w granicach Księstwa Warszawskiego. W czasie pobytu w Chełmie związał się z wpływową w ziemi chełmskiej rodziną Węgleńskich. Dzięki jej poparciu w 1810 r. został wysunięty jako kandydat do godności ordynariusza unickiej diecezji chełmskiej, co spotkało się z niechęcią ze strony duchowieństwa świeckiego. Konsekrowany na biskupa we Lwowie. Konsekratorem był unicki metropolita unicki Antoni Angełłowicz, asystowali łaciński arcybiskup lwowski Kajetan Ignacy Kicki oraz ormiański arcybiskup lwowski Jan Jakub Symonowicz.