Informowanie użytkowników o sposobach wprowadzania poleceń i zapytań języka. To wymusza często tworzenie dokumentacji dla naszego języka, które szczegółowo i w prosty sposób przedstawią wszystkie możliwości wykorzystania danego języka. Dodatkowa praca musi być włożona w sprawdzanie poprawności składni i gramatyki. Również zaimplementowanie informowania o błędach nie jest wcale łatwe. Może się okazać, że nakład pracy będzie zbyt duży. Zaletą tego wzorca jest możliwość generowania słów języka automatycznie z interfejsu użytkownika, co może pomóc w stworzeniu sekwencji uporządkowanych operacji. Można dzięki temu wprowadzić system makr. Jeżeli mamy utworzone narzędzia do parsownia i redukcji stosu, wtedy zaletą wzorca jest możliwość rozszerzania lub zmieniania gramatyki poprzez dodawanie nowych poleceń i zmiennych. Rozszerzanie języka może być również wadą, ponieważ pociąga to za sobą tworzenie małych, podobnych do siebie klas. Jeżeli sama gramatyka jest skomplikowana, również pojawia się ryzyko trudności w dalszym utrzymaniu kodu lub jego rozbudowywaniu.